Acda & De Munnik – Dit Lied Gaat Over Niets

Het is best een mooie dag vandaag
Maar daar gaat dit lied niet over
Zal er niet over gaan schrijven
Ook al schrijf ik graag
Het is best een mooie dag vandaag
Maar daar gaat dit lied niet over
Zal er niet over gaan schrijven
Niet vandaag
Ook al schrijf ik graag
Niet vandaag

Dit lied gaat over niets

Voor de mensen die een melodie
Het mooist der liedjes vinden
Zou dit een lekker liedje kunnen zijn
Maar daarover gaat het niet
Het mooiste is een oplossend refrein
In een lied van oude liefde
Zo'n liefde die het altijd weer
Zal winnen van de tijd
Maar niet bij mij

Dit lied gaat over niets

Dit lied gaat over niets
Laat staan over de liefde
Of over het gebrek daaraan
Eindelijk een liedje
Eindelijk een liedje over niets

Dit lied gaat over niets
Laat het ook een keertje rusten
Het is ook een keertje klaar
Dit lied gaat over niets
Ze draait de vorige liedjes maar

Dit lied gaat over niets 

© Acda en de Munnik, 1999

Kindertransport

Vandaag, precies zeventig jaar geleden, vertrok het eerste ‘Kindertransport’. Dinsdag 8 juni 1943 vertrok vanuit Westerbork een trein met 46 wagons. De trein telde 3017 gedeporteerden, waaronder 1145 kinderen. Drie dagen later kwam dit transport aan. De gedeporteerden werden dezelfde dag vergast.

Dit transport was het 68^e transport vanuit Westerbork. Historicus Guus Luijters heeft alle transportlijsten opgezocht, en deze gepubliceerd in In Memoriam (2012). Indrukwekkend boek. Vooral om al die namen van de kinderen te lezen.

Vanuit de treinen werden briefjes gegooid. Luijters heeft van dit transport een brief van Stella [Duque-Werkedam?] opgenomen.

‘Lieve vrienden,

Zitten in de trein. Waarheen, wie weet het. De één zegt Polen, de ander Riga. Geven jullie Jochem ook bericht alsook Ines. Zijn moedig en hopen op spoedig wederzien. Mevrouw de Leeuw en Gien zullen ook wel mee gaan. ’t Zijn 3000 mensen. Meest vrouwen en kinderen onder de zestien. De mannen mochten niet mee. Wat een ellende. Toch hoop ik op een wederzien, maar hoe ik ben behoef ik niet te schrijven. Stuur Ines en Sam die afscheidsgroet. Chel en Jochem nog in Vught met Jeannette. Hoe lang nog? Blijven jullie voor hen zorgen. Dank, dank voor alles. Steeds het beste. Tot ziens. Hopelijk spoedig. Werken jullie later voor ons [als] wij terug mogen. Begrijpen jullie hoe wij te moede zijn? Heel veel groeten en een afscheidskus. Tot ziens zo God het wil.

Jullie toegen.

Stella’

Bob Dylan krijgt Franse prijs

Het had wat voeten in de aarde, maar de kogel is dan door de kerk. Bob Dylan ontvangt de prestigieuze  Legion d'Honneur, een belangrijke Franse cultuurprijs. Eerder werd de prijs geweigerd aan Dylan, vanwege diens drugsgebruik en weerstand tegen de Vietnam-oorlog.

De Legion d’Honneur is niet Dylans eerste Franse prijs. In 1990 ontving hij van de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, Jack Lang, de Commandeur des Arts et des Lettres.

Evenmin is het Dylans tweede prijs. Eerder ontving Bob Dylan twee eredoctoraten, een aantal muziekprijzen en in 2008 de prestigieuze Pulitzer Prize.

Lange woorden

Duitsland raakt zijn langste woord kwijt. De deelstaat Mecklenburg-Vorpommern schrapt het woord ‘Rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz’. Dit woord, 63 letters lang, werd nauwelijks gebruikt door onze oosterburen.

En wij, welke lange woorden kennen wij? Ik heb zelf een voorkeur voor twee lange woorden. De eerste. Beroepskeuzeoriëntatietest. 26 letters. Antikruisrakkettendemonstraties. 31 letters.

Wat is taal dan soms een leuke hobby. Als je je met zulke dingen bezig houdt.

Boomtown Rats – I Don't Like Mondays

The silicon chip inside her head
gets switched to overload
and nobody's gonna go to school today
she's gonna make them stay at home
And daddy doesn't understand it
he always said she was good as gold
and he can see
no reasons
'cause there are
no reasons
what reason do you need to be shown

tell me why
i dont like mondays
tell me why
i dont like mondays
tell me why
i dont like mondays
i want to shoot the whole day down

The Telex machine is kept so clean
And it types to a waiting world
And Mother feels so shocked
Father's world is rocked
And their thoughts turn to their own little girl
Sweet 16 ain't it peachy keen
No, it ain't so neat to admit defeat
They can see no reasons
'Cause there are no reasons
What reason do you need, oh-h-h

(Chorus)
Down, down, shoot it all down

And all the playing's stopped in the playground now
She wants to play with her toys awhile
And school's out early and soon we'll be learning
And the lesson today is how to die
And then the bullhorn crackles
And the captain tackles
With the problems and the how's and why's
And he can see no reasons
'Cause there are no reasons
What reason do you need to die, die, oh-h-h

1. verse
the silicon...

tell me why
i dont like mondays
tell me why
i dont like mondays
tell me why
i dont like, i dont like
tell me why
i dont like mondays
tell me why
i dont like, i dont like
tell me why
i dont like mondays
tell me why
i dont like mondays
i wanna shoot, oooo-ooo-ooot,
the... whole... day... down

Jessica Meijer – Een blik Jodenboeken

Toen ik zo’n drie jaar geleden stage liep bij Dagblad van het Noorden, zat ik naast Johan de Veer. Hij maakte officieel geen deel uit van de stadsredactie Groningen, waar ik stage liep. Maar omdat Johan van ‘oudsher’ verslaggever Provinciale Staten was, en daardoor zijn werkplek had in het voormalige stadsredactie-pand van DvhN, maakte hij wel min of meer deel uit van dezelfde redactie. Als de stadsredactie weer eens moest verhuizen, verhuisde Johan mee.

Zo kwam het dus dat de stagiair naast de doorgewinterde verslaggever kwam te zitten. Drie maanden lang zaten we naast elkaar onze verhalen te schrijven. Het was een plezier om naast Johan te zitten. Hij gaf me regelmatig adviezen om een verhaal nog beter te schrijven. Of om de juiste vragen te stellen als ik bijvoorbeeld bij CvdK Max van den Berg aanschoof.

Johan en ik konden het goed met elkaar vinden. Dat troffen we dan maar. In één van de verloren momenten op de redactie, vertelde Johan dat hij Journalistiek studeerde op de hogeschool in Tilburg. In het docentenkorps zat de bekende interviewer Ischa Meijer.

Natuurlijk kende ik Ischa Meijer wel. Maar dat was veel meer vanuit een algemene ontwikkeling. Nu kende ik iemand die Meijer in zekere zin doorgaf, die hem zelf had gekend. En dat had ik niet. Johan vertelde dat Meijer de beste interviewer van Nederland was: hij wist bij mensen informatie boven water te halen, die ze zelf verborgen hielden en daarom niet uitspraken. Maar dat Meijer wel opschreef in zijn verhalen.

Ischa Meijer hoefde nooit een verhaal te rectificeren.

Ischa Meijer.

Geboren op 14 februari 1943. Valentijnsdag.

Gestorven op 14 februari 1995. Precies een dag voor mijn negende verjaardag. Meijers 52^e verjaardag.

Ik kende Meijer een beetje. Dankzij het boek I.M. van zijn ‘weduwe’ Connie Palmen.

Maar nu is Ischa meer voor me gaan leven. Door het autobiografische boek 'Een blik jodenkoeken' van zijn dochter Jessica. Generatiegenoot van mij; Jessica is twee jaar ouder dan ik. In een openhartig boek komt Jessica duidelijk naar voren. En speelt haar vader een bescheiden maar belangrijke rol.

De dood van haar vader is een traumatische ervaring voor Jessica. Vanaf het moment dat haar vader sterft, moet ze presteren. Ze moet er mooi uit zien, mag niet onder doen bij klasgenoten, en wil aanbeden worden. Een drang om vooral sterk over te komen.

Door het trauma ontwikkelt Jessica boulimia. En duikt ze met jan en alleman in bed, zo lijkt het haast. Openhartig vertelt ze hoe haar eetprobleem zich ontwikkelt. Hoe ze ruzies heeft met haar moeder. Hoe ze haar eetprobleem probeert te verbloemen. Hoe haar zoektocht naar het perfecte lichaam keer op keer bevestigd wordt – door mannen die met haar naar bed gaan omdat ze zo aantrekkelijk is.

Een eerlijk boek. Daarmee sluit Jessica Meijer een periode af waarin ze het tegendeel probeerde te doen dan wat ze in haar boek doet. De tijd van maskers, mooie praatjes en liegen ligt nu achter haar. Tijd om open kaart te spelen. Om zo de wereld in te gaan.

Met een schone lei.

Niet per definitie een dunne lei.

Als Jessica inderdaad een aantal eigenschappen van haar vader heeft geërfd, staat ons nog veel te wachten. Dan voel ik me een beetje trots dat ik een generatiegenoot ben van Jessica.

Zo heb ik opnieuw weer iets gemeen met mijn oud-collega Johan.

Boek ‘Wat zie je, mensenkind?’ te bestellen

De afgelopen twaalf weken heb ik gewerkt binnen het project #WijDoenHetZelf (#WDHZ). Via dit project vanuit de gemeente Leeuwarden, heb ik geprobeerd aan de slag te komen als stadsschrijver. Om tijdens het project al werkervaring op te doen, heb ik elke dag een stuk geschreven.

Elke dag vijfhonderd woorden. Over wat ik tijdens het project heb gedaan. Of wat ik niet heb gedaan. Zo zat ik bij elke bijeenkomst van #WDHZ. Voor mijn stukjes heb ik de feiten gebruikt als kapstokken, en de verhalen aan de feiten opgehangen.

Geen kale journalistiek dus, maar veel meer een Martin Bril-achtige manier van schrijven. Ik heb me in die twaalf weken daarin ontwikkeld. Ik ben er nog niet, maar ik ben wel onderweg. Een kleine veertig verhalen heeft het project #WDHZ opgeleverd.

Al die verhalen zijn gebundeld. Het boek wordt via mijn uitgeverij Boekscout.nl uitgegeven. ‘Wat zie je, mensenkind?’ is de titel van het boek. Ik heb voor deze titel gekozen om een aantal redenen. Enerzijds is het een verwijzing naar de profeet Jeremia, een ‘practical joke’ voor de meer Bijbelvaste lezers.

Ik heb ook voor deze titel gekozen, omdat het onder woorden brengt wat ik heb gedaan tijdens #WDHZ: om me heen gekeken en beschreven wat ik zag.

Het manuscript ligt nu bij de uitgever. Nu begint het laatste deel van het proces: de allerlaatste details, en aanvragen van ISBN. Dat soort details. Ik verwacht dat begin juli het boek daadwerkelijk te bestellen is.

Voor wie dat leuk vindt, wordt vanuit de uitgever een promotiemail verstuurd als het boek klaar is. In die promotiemail staat een link naar de webwinkel van Boekscout.nl, waar het boek te bestellen is. Ben je geïnteresseerd in deze promotiemail?

Mail dan naar fritstromp@gmail.com en zet in die mail deze zin: Ik geef toestemming voor gebruik van mijn mailadres voor het toezenden van een eenmalige promotiemailing.

Als ik de mail heb ontvangen, geef ik je adres door aan Boekscout.nl. En dan volgt de promotiemail vanzelf.