woensdag 10 juli 2013

Beweging kan ook achteruitgang wezen

Vanavond keek ik naar het journaal ik naar het journaal. Eén van de eerste onderwerpen was de revolutie in Egypte. Voor de tweede keer in twee jaar tijd werd een president afgezet. Door een volksopstand. Anders dan bij het eerste protest, ging het bij het tweede protest om een democratisch gekozen president.
Terwijl ik het item keek, vervulde mij een vreemd gevoel. Want hoe kan zoiets nou gebeuren, anno 2013? We leven in een wereld die al draait sinds mensenheugenis. De globalisering is in gang gezet; wat je ook van de wereld als dorp vindt, de globalisering is een proces wat niet tegengehouden kan worden.
We krijgen meer en meer ziekten onder de knie. We zijn verlichte mensen. We gaan goed met elkaar om. En we laten toe dat we onze eigen mensensoort uitroeien in de Arabische wereld. Twee jaar geleden als één volk tegen een dictator, nu is het broeder die tegen broeder op staat.
En waarom? Ja, vooruitgang heet dat. Ook de Egyptenaren, de Arabieren, de moslims willen vooruitgang. Naar de stip aan de horizon. Maar blijkbaar moeten ze elkaar daar wel voor vermoorden.
Ik weet het niet.
Is beweging inderdaad vooruitgang? Brengt een revolutie een betere wereld?
Ik denk aan een citaat van Daniël Lohues: beweging kan ook achteruitgang wezen.
Zo is het volgens mij ook.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen