vrijdag 2 oktober 2015

Niet alle dwalers

Daar stond ik dan, op een koud en tochtig station in het noorden van het land. Om het wat specifieker te maken: ik stond om half twaalf 's nachts in het Friese Buitenpost. Dit dorpje met een sneltrein-station was voor mij een tussenstop.
De halte was op de terugweg naar Leeuwarden. Eerder die dag had ik een vergadering in Zwolle en kon na afloop meerijden met een collega. Al snel was duidelijk dat ik niet voor de deur van mijn huis werd afgezet, maar met de trein het laatste stukje moest afleggen.
Zwolle was het begin van de reis. De eerste stop in de rit was Assen, waar een andere collega bij het station werd afgezet. Vervolgens reden we door naar een carpoolplaats in Groningen, waar de derde ambtgenoot de auto uit werd gezet.
Het laatste tochtje met de wagen was dus naar Buitenpost.
Terwijl ik daar stond te wachten op de een-na-laatste trein -pas een uur later zou de allerlaatste trein van de dienst van die dag rijden-, dacht ik aan een zin van een Drentse dichter. Niet alle dwalers bennen verdwaald. Niet dat het dwalen per se een doel voor me was, maar waarde had het wel. Want het leverde me een nieuw verhaal op.
Namelijk dít verhaal.
Dwalen dus. Op een tochtig Fries station, omstreeks middernacht.
Mooi man.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen