donderdag 4 april 2013

Overlijdensadvertentie Fred Stutterheim


Vorige week overleed Fred (L.F.H.) Stutterheim. In het Groningse Paterswolde. Fred is nog geen zestig jaar geworden. Een relatief jonge man. Ik stel me voor dat Fred nog aan het werk was, maar richting zijn pensioen ging. Een pre-pensioen, de zaakjes goed voor elkaar.
Zijn nabestaanden publiceerden afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad de rouwadvertentie. De twee namen op de advertentie lijken me zijn vrouw en dochter, respectievelijk Nicky Richard (ze heeft haar eigen achternaam gehouden) en Freddy Stutterheim.
Woensdag is Fred gecremeerd in Groningen. De familie laat weten dat tijdens het Paasweekend gelegenheid is tot afscheid nemen. Maar dat tegelijk de familie overtuigd is van het medeleven, en dat alleen gelegenheid zal zijn tot schriftelijke condoléance.
Een zelfbewuste rouwkaart. Laten we de boel niet erger maken dan het is. Dat overdreven gedoe met die condoleances van al die mensen die je soms goed, soms slecht kent. Dat hoeven we niet meer.
Deze teksten waren niet zozeer de aandachtstrekkers van de rouwadvertentie. De intro-tekst van de kaart trok me meer. De nabestaanden openden het overlijdensbericht met: “Nooit meer lachen, huilen, vrijen, genieten, overleggen, bellen, delen en toekomstplannen maken. Vol ongeloof en met intens verdriet moeten wij uw meedelen dat volslagen onverwacht is overleden mijn lieve partner en vader…”
Een hele eerlijke tekst. Fred was eerlijk, trouw, geliefd, een sparrings-partner, een man met wie je een goed gesprek kon voeren. Al belde je om half twaalf ’s nachts, zelfs dan stond Fred altijd voor je klaar.
“We zullen je zo vreselijk gaan missen!” staat in dezelfde advertentie. Dat snap ik wel. Fred ken ik niet persoonlijk (zelfs niet onpersoonlijk), maar het gat dat hij achterlaat, zal niet snel opgevuld worden.


2 opmerkingen:

  1. Dag Frits,

    Graag wil ik even reageren op bovenstaande.

    Allereerst: Freddy is een man, dit weet ik omdat hij mijn halfbroertje is (wij hebben dezelfde moeder). Verder was Fred niet getrouwd met Nicky maar zij woonden reeds jarenlang samen, derhalve is het niet heel vreemd dat zij haar eigen achternaam nog heeft.

    Voor het overige heb je gelijk in hoe je Fred omschrijft, ik vind het alleen op zijn zachtst gezegd bijzonder vreemd dat:

    1. Iemand die Fred totaal niet kent en daar ook onomwonden blijk van geeft de dag na zijn crematie op een openbaar medium als internet zijn overlijdensadvertentie gaat interpreteren;

    2. Degene geen enkele moeite heeft gedaan om zijn fantasieën te verifiëren terwijl er toch echt een correspondentieadres staat vermeld.

    Iedereen heeft recht op zijn/haar eigen al dan niet morbide hobby's en zolang daar geen andere mensen mee geschaad worden vind ik dat meer dan prima. Het lijkt mij echter beter om een volgende keer de krant mee te nemen naar de plaatselijke kroeg en daar onder het genot van een drankje met de andere gasten de overlijdensadvertenties te gaan bespreken.

    Met vriendelijke groet,

    Astrid Maarse

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Frits,

    Wat ben jij een triest figuur. Dit is geen manier van journalistiek, eerder een uiting van een gefrustreerde bagger schrijver die het spoor goed bijster is.

    Advies: stop nu met je schrijf ambities, het is namelijk behoorlijk waardeloos.



    BeantwoordenVerwijderen