maandag 25 juni 2012

Bij de dood van Levon Helm II

Na ongeveer achttien maanden is het voorbij. Vanmiddag heb ik de hoofdredactie overgedragen aan collega-redacteur Jan-Hendrik. Ik ben geen hoofdredacteur van de Perspex meer. Deze bladzijde in mijn leven kan ik omslaan. Later zal leren of deze bladzijde een witte of een zwarte was. Of misschien een grijze.

Wachtend op het station van Amersfoort op Jan-Hendrik, besefte ik dat zo'n station een kwestie is van kijken en bekeken worden. Dat is inherent aan een grote verzamelruimte met mensen die je niet kent. Ik heb de mensen naar mij zien kijken. Maar ik heb zelf ook staan kijken.

En zie, in de brij mensen loopt een man. Een stevige man, met een T-shirt en daarover een zwart colbertje. Het shirt is groen. Op dat shirt staat een getekend portret van Levon Helm. Deze zingende drummer van The Band stierf half april dit jaar aan keelkanker.

Boven het gezicht van Helm staat een tekst. Ik ontcijfer die zin, wetende dat een deel van die zin onder de flanken van de colbert verschuilen. Maar de regel is duidelijk.

The night they drove old dixie down.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen