zaterdag 9 juni 2012

Molukse treinkaping


Demissionair minister van Defensie Hans Hillen (CDA) had een aardig plan. Hij wilde de militairen die een einde maakten aan de 'Molukse treinkaping' van 1977 een insigne geven. Wat precies de reden daarvoor is, werd niet bekend gemaakt. Wel dat het een onderdeel is van een nieuwe veteranenwet.

Maar het plan valt niet in goede aarde. Kees Kommer, leider van de militairen, vindt het onjuist om mensen met een license to kill te eren. Ook voormalig gijzelaar George Flapper is ontstemd over dit plan. Vanwege dezelfde reden als Kommer. En president John Wattilette van de Republiek der Zuid-Molukken, is niet enthousiast. Wonden helen langzaam, maar dat proces wordt door de erepenning vertraagd.

De Molukken. Mede door de boeken van Ernst Jansz raakte ik geïnteresseerd in voormalig Nederlands-Indië. Een bijzonder land, qua grootte en wat betreft de relatie met Nederland.

Kort na de politionele acties riepen de Zuid-Molukkers een eigen staat uit: de Republik Maluku Selatan. Veel RMS-ers waren soldaten van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger. Na de onafhankelijkheid van Indonesië hoopten de RMS-ers op steun vanuit het moederland. De Molukkers hoopten dat de Nederlandse regering hen ook zou helpen bij hun onafhankelijkheid.

Niets bleek minder waar. Integendeel, Nederland haalde de RMS naar het West-Europese land. Tijdelijk, was de belofte. Vanuit Nederland zou de RMS worden opgezet en juridisch worden erkend. En na een paar jaar zouden de Molukkers naar hun eigen land gaan.

Tot die tijd verbleven de Molukse Nederlanders in Westerbork. Het concentratiekamp kreeg de naam Schattenberg. Maar Schattenberg werd de uitvalbasis van waaruit de Molukkers in Nederland begonnen te integreren. Geen eigen RMS, maar een eigen regering in ballingschap.

Daar wilden de tweede generatie Molukkers tegen strijden. Na een gijzeling op de ambassade in Wassenaar, volgde in 1975 de treinkaping bij Wijster. Een aantal passagiers uit die trein werd door de kapers vermoord. Twee jaar later was de treinkaping bij De Punt en een gelijktijdige gijzeling van een basisschool in Bovensmilde.

***
Nu, ruim zestig jaar na het uitroepen van de onafhankelijkheid van de RMS, zit de Molukse regering nog steeds in ballingschap in Nederland. Nog steeds is de RMS een ideaal. Nog steeds moet de Nederlandse regering haar belofte inlossen dat zij zich sterk zal maken voor de Molukse staat.

Wat ik vind? Ik denk niet dat mijn mening er toe doet. Maar mocht Hillen mijn blog lezen, het volgende.

Misschien wordt het tijd om die RMS daadwerkelijk te laten bestaan. Want het kan, onafhankelijkheid van Indonesië. Oost-Timor is immers ook zelfstandig geworden. Laat die erepenning maar zitten – zou je die kunnen inwisselen voor een natiestaat?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen