zondag 8 juli 2012

Doe Maar – Symphonica in Rosso: Jan Pijnenburg


DoeMaar is in oktober de zevende aflevering van Symphonica in Rosso. Begonnen als een tiendaagse concert-serie van Marco Borsato, waarbij iedereen in het rood werd uitgenodigd in het GelreDome-stadion in Arnhem. De kans is natuurlijk dat bij Doe Maar het rosso wordt vervangen door zuurstok-roze en fosfor-groen.

Drummer Jan Pijnenburg is niet van de partij. Hij staat doorgaans op de posters van de meest succesvolle bezetting van Doe Maar, maar drumde alleen de live-platen Lijf Aan Lijf (1983) en Hees van Ahoy (2000) mee. Geen enkel studio-album maakte hij volledig mee.

Dat Pijnenburg niet meedoet met de Symphonica-optredens, kan liggen aan een aantal redenen. Ik denk dat de belangrijkste reden is dat hij psychische moeiten kent. Na de reünie in 2000 vertrok Pijnenburg met zijn vrouw Angelina van den Berg naar Portugal om een muziekcafé te openen. Zijn vrouw schreef een boek over die periode.

Wat mij trof, ontroerde, was het feit dat Pijnenburg in Portugal helemaal instortte. Hij werd manisch, was sommige dagen muzikaal enorm productief en creatief, maar na een week stortte hij in een depressie. Nu heeft Pijnenburg de boel redelijk onder controle. Vier jaar geleden drumde hij bij de twee optredens in de Kuip en bij de vier try-outs.

Maar ik denk dat zulke optredens, waarbij een behoorlijke druk en spanning op de muzikanten komt te liggen, te groot is voor Pijnenburg. Ik kan het niet bewijzen of daadwerkelijk onderbouwen, maar misschien is Pijnenburg na 'De Kuip' weer teruggevallen in een depressie of in een manische bui. Dat hij de druk psychisch niet heeft aangekund. En dat hij daarom heeft bedankt om vier avonden naar Arnhem te gaan.

Ik weet hoe lastig het is voor iemand als Pijnenburg om je grote hobby aan je voorbij te laten gaan. Bijzonder pijnlijk. Bij deze de oproep aan de andere Doe Maar-drummer René van Collem, om Pijnenburg niet te laten vergeten. Want die hoort er net zo goed bij.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen