maandag 23 juli 2012

Zomergasten, Jan Leyers, Henny Vrienten

Gisteravond was de eerste aflevering van Zomergasten. De Vlaming Jan Leyers presenteerde de avond. Henny Vrienten mocht als gast de spits afbijten. Ik verheugde me erop. Niet zozeer omdat ik hoor bij de zogenaamde linkse grachtengordel, hoewel ik een programma als Zomergasten graag mag zien.

Nee, ik keek uit naar de presentatie van Jan Leyers. Hoe zou hij het doen, als eerste buitenlander die dit programma mag presenteren? Houdt hij zich stand als programma-maker? Over het algemeen genomen vond ik dat Leyers het prima deed. Een goed debuut, vond NRC Handelsblad Leyers' eerste optreden.

Nog meer zag ik uit naar Henny Vrienten. In mijn eerste kennismaking met Doe Maar vond ik de zingende bassist onder doen bij de andere zanger, Ernst Jansz. Die laatstgenoemde was de intellectueel, de man met de mooie poëtische teksten. Nog steeds, maar naarmate de jaren verstreken, ben ik Vrienten als “intellectueel” gaan waarderen.

Dat kwam bij Zomergasten ook duidelijk naar voren. De poëzie (T.S. Elliot: De sensatie van het uitgestelde begrip), Vrientens poëziebundels. De filmmuziek, wat een zeer prominente plaats innam bij het televisie-interview. Vrienten is niet alleen maar de schrijver van 'Smoorverliefd / Liefde is een vreemde ziekte'.

Wel had ik het idee dat de heren elkaar niet altijd goed begrepen. Een woordgrapje dat niet viel bij de gesprekspartner. Of een iets te abrupte of iets te lange stilte. Dat kan komen vanwege een cultuurverschil. Of met de spanning van de avond. Ik weet het niet. Het heeft me evenmin gestoord, maar is me wel opgevallen.

Een mooie avond. Ik heb even mogen aanschuiven bij één van mijn Nederlandse muziekhelden. Jammer dat Vrienten niet meer geloofd. Ik had hem graag in de hemel willen ontmoeten, om nog eens door te praten over muziek en poëzie. Dat zit er niet meer in.

Dan nog maar weer de Zomergasten-aflevering terugkijken.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen